VDAB - Ostend

Slvador D.

Mijn traject met VDAB begon in 2023, toen ik een opleiding maatschappelijk werk wilde volgen.
Mijn diploma is in België erkend in hetzelfde domein, maar na meer dan twee maanden gesprekken via Leerwinkel kreeg ik geen concreet resultaat.
Mijn aanvraag werd uiteindelijk zonder uitleg afgewezen, ondanks dat mij eerder een positief advies was beloofd.

Eind 2024 probeerde ik opnieuw met een opleiding elektromechanica van zes maanden.
De start werd verschillende keren uitgesteld.
Ik moest taal- en rekentesten doen, hoewel ik een universitair diploma heb en B2-niveau Nederlands.

Tijdens de opleiding voelde ik een duidelijke ongelijkheid.
Belgische deelnemers die via bedrijven kwamen, kregen betaalde trainingen en persoonlijke opvolging.
De rest – waaronder ikzelf – kreeg veel minder ondersteuning.
In de klas waren we slechts twee anderstaligen: ikzelf en iemand die geen Nederlands of Engels sprak.
Zijn aanwezigheid leek meer symbolisch dan praktisch.

Ik merkte ook dat de ongelijkheid niet enkel met afkomst te maken heeft, maar vaak met sociale klasse.
Sommige Belgische deelnemers uit kwetsbare milieus werden op dezelfde manier genegeerd.

Na enkele weken besloot ik te stoppen.
De opleiding verliep traag, zonder duidelijke planning, en de motivatie verdween.
Ondanks de moderne infrastructuur en ruime middelen, werkt het systeem bij VDAB inefficiënt en weinig mensgericht.

Toen ik mijn ervaring deelde met vrienden en de vakbond, hoorde ik tientallen gelijkaardige verhalen:
mensen met competenties die niet naar geschikte opleidingen worden begeleid,
maar naar interimkantoren gestuurd voor tijdelijke jobs, enkel om statistieken mooier te maken.

Wat “integratie” heet, voelt vaak aan als een stille vorm van uitsluiting.
Je wordt van tijdelijk werk naar tijdelijk werk gestuurd, zonder perspectief op groei.

VDAB heeft zeker goede medewerkers, maar het systeem zelf heeft nood aan hervorming, transparantie en echte aandacht voor de mens achter het dossier.

Pot A.

Triestig maar ook ik heb geen goede ervaring bij de VDAB.
Men lijkt de mens voor zich niet te kunnen zien. Men valt steeds terug op niet mens vriendelijke, noch respectvolle, noch begripvolle, noch zorgzame methoden zoals druk zetten, niet in dialoog gaan, dwingen (in spraak en communicatie), projecteren, bulldozeren,... Dit is eigenlijk een machtsmisbruik, en blijkbaar maken er meerdere mensen bij de VDAB zich hier schuldig aan. Men lijkt te vergeten dat men met mensen werkt, niet louter met cijfers,... Dit is algemeen eigen aan de VDAB, maar is niet meer van deze tijd hé mensen.
Blijkbaar is het makkelijker en vanzelfsprekender om een standaard methode toe te passen op een mens, dan om echt op maat aan de slag te gaan met die persoon. Men zou kunnen constructief bouwen, de intrinsieke motivatie en krachten van een mens benuttend, zodat iemand kan groeien en in zijn waarde kan staan. Helaas gebeurde net het tegenovergestelde. Ja dan geeft dat stress, spanning,... en je ziet in, men heeft niet het beste met mij voor, wel met de statistieken. Als dit al met mij -gemotiveerd en gedreven- niet constructief kan, dan vrees ik voor de gehele dienstverlening hier.
De medewerkers hier mankeren (zelf-) inzicht. Het is hun 9 to 5, men is gesettled in hun (machts-)positie, en men kan niet buiten de enge platgelopen paden zien. Ik kan dat nog begrijpen, maar let dan wel op wanneer je beloftes van ondersteuning en zorg maakt. Dat is een leugen. Ik kan het niet anders omschrijven. Met alle respect...
Jullie doen niet aan hulpverlening, integendeel, jullie schaden mensen, ten voordele van de maatschappij (zou men zo denken?). Ik garandeer u, ieder mens die u op deze wijze (zoals ik heb meegemaakt) schaadt, brengt net het omgekeerde in de maatschappij dan wat we eigenlijk verwachten / beogen.
Doe aub beter. Steek je niet weg achter je bureaucratie. Wij zijn mensen. Kiezen jullie constructief of destructief?
-
Het moet ook gezegd! Ik heb met één persoon een kort maar goed contact gehad. Wat een lichtpunt en verademing! Deze medewerkers / mensen zijn er dus ook en ik moet dit dus ook vermelden! Het kan dus wel ... !?

Annelies B.

Men gaat naar de VDAB om hulp te vragen bij het zoeken van een opleiding of begeleiding naar werk, maar ipv te helpen breken ze je af. Ik zal het wel verder alleen doen.

S M.

Ik ben onlangs met mijn moeder naar VDAB Oostende gegaan om haar e-mailadres door te geven, zodat ze vacatures via e-mail kon ontvangen. Bij binnenkomst werden we geholpen door een oudere vrouw, die volgens mij Duitstalig of Franstalig was. Helaas was mijn ervaring met haar erg teleurstellend.

Ik vind het jammer dat er mensen werken bij de VDAB die niet lijken te weten hoe ze met klanten moeten omgaan. Zelf studeer ik een gelijkaardig vakgebied en heb ik geleerd dat het belangrijk is om mensen op een positieve manier te benaderen en hen te ondersteunen. In plaats daarvan haalde deze medewerker alleen maar de zwakke punten van mensen naar voren en liet ze hen zich minderwaardig voelen.

Ik was geschokt door haar gedrag en gezichtsuitdrukking. In een job als die bij de VDAB moet je bereid zijn om mensen te helpen en hen het gevoel geven dat ze er toe doen. Dit gevoel was er echter totaal niet bij haar. Integendeel, je voelt je kleiner gemaakt en minderwaardig door haar houding.

Wat ik ook storend vond, is dat ze kritiek had op het feit dat mijn moeder de Nederlandse taal niet goed beheerste, terwijl ze zelf het Nederlands niet volledig machtig was. Er was absoluut geen sprake van een participatieve basishouding of het helpen van mensen om hun sterke kanten te ontdekken. Ik vind het erg jammer en zorgwekkend dat mensen die hulp nodig hebben, zoals mijn moeder, zo behandeld worden. Dit is zeker problematisch voor degenen die de Nederlandse taal niet volledig beheersen.

Al met al was het een zeer teleurstellende ervaring, en ik vind het spijtig dat mensen hulp moeten krijgen van iemand die zo'n onprofessionele houding heeft.

Kiki S.

Waarom is de VDAB niet meer na de middag open Er zijn maar 3 dagen meer open en is juist maar smorgens als je werkt en je hebt soms tijd tussen 2 jobs kun je niet eens naar ginder gaan? Sorry maar ik vind het jammer.

Nelly B.

Helaas, complete teleurstelling in de VDAB. Ik kwam echt voor hulp, maar ik kreeg agressie en onbegrip in mijn richting.

Anthony

Na 27 jaar gewerkt te hebben binnen dezelfde sector, besloot ik een opleiding te volgen via de VDAB, en dit met het oog op een carrière switch. Een eerste opleiding in combinatie met partime werken, en een tweede voltijds opleiding van nog eens 3 jaar. Van dag 1 goeie ondersteuning gehad en steeds geholpen waar nodig. Daartegenover staat natuurlijk dat je moet doen wat verwacht wordt, dit heb ik dan ook gedaan, met een mooi resultaat tot gevolg. Zeer tevreden over de samenwerking met VDAB en de afgelopen jaren tijdens een toch wel intensieve opleiding, bedankt!

steve L.

onaanvaardbare diefstal praktijken van de VDAB goedgekeurd door de regering.....imeand die een IBO opleiding /job doet werkt in mei en is tegen 17 juni nog niet uitbetaald.....lekker geld stallen en intresten oprakelen....gelukkig hebben we ze niet nodig.......maar toch kut VDAB met je poten van ons geld....en betaal wat vlugger uit luiaards